داروهای ام اس و دوران بارداری

 

هیچ یک از داروهای " تعدیل کننده سیستم ایمنی ( DMD ) "  را در دوره بارداری نمیتوان استفاده کرد (برای مصرف در این دوران تائیدیه ندارند). این لیست شامل داروهای ذیل میباشد :

آونکس، بتافرون، ربیف، اکستاویا، کوپاکسون، فینگولی مود، نوانترون، تی سابری، و معادلات ایرانی  آنها یعنی  سینووکس، زیفرون، رسیژن، فینگولید، اسویمر و ...

به طور کلی زنان مبتلا به MS توصیه می شوند که از مصرف داروها در زمان پیش از باردار شدن و در دوران بارداری پرهیز کنند. مطالعات و بررسی ها خطرات ممکن این داروها را در یک نگاه بازگو می کند.

مطالعات بر روی زنانی که که از اینترفریون بتا ۱a , ۱b که به صورت آونکس و بتافریون در بازار موجود است استفاده می کنند ، انجام گرفت. از آنجایی که این داروها قبلا بر روی زنان باردار مورد بررسی قرار نگرفته بود برای احتیاط بیشتر توصیه شد کسانی که قصد دارند بچه دار شوند یا دوران بارداریس را سپری می کننند ، از این داروها استفاده نکنند .

طبق تحقیقاتی که در سپتامبر ۲۰۰۵ در مجله عصب شناسی به چاپ رسیده بود نشان می داد زنانی که تحت درمان MS هستند ممکن است دچار خطرات و مشکلات وخیمی در دوران بارداری شوند و محققین توصیه می کردند که این مشکلات تاحدی کم هستند.اگر خانمی در دوران درمان، باردار شد نیازی نیست که از ترس مشکلات و نواقص تولد به دنبال سقط جنین باشد .

در مطالعات اول ۶۹ زن که هنگام مصرف اینترفریون باردار شده بودند از این تعداد ۴۱ زن در طی بارداری درمان شدند درحالیکه ۲۲ نفر در دوران بارداری از درمان فعال متوقف شدن و بازایستادند ، در هر دو گروه ۲۰ خانم باردار سر موقع فارغ شدند و بچه ها ی سالم به دنیا آوردند.

اما در گروهی که در طی بارداری تحت درمان بودند ۹ خانم به دلایل نامشخصی سقط جنین داشتند .

      استروئیدها و بارداری و شیردهی

استفاده از کورتیکواستروئیدها در زمان حملات بیماری در حین بارداری ( با نظر پزشک معالج) منعی ندارد اما در دوران شیردهی لازم است با احتیاط بیشتری مصرف شوند .

   توصیه هایی به زنان ام اسی که قصد باردار شدن دارند

خانم هایی که قصد باردار شدن دارند، نباید از داروهای تعدیل کننده سیر بیماری مثل آوونکس،    استفاده کنند. اکثر پزشکان توصیه می کنند که این داروها باید یک ماه یا یک سیکل قبل از بارور شدن قطع شود، زیرا عوارض سوء بر روی جنین خواهند داشت.

- داروهای شیمی درمانی مثل ایموران (آزاتیوپیرین) یا متوتروکسات باید حداقل به مدت یک ماه قبل از بارور شدن در خانم و همسر او قطع شود. افرادی که تحت درمان با این داروها می باشند، حتما باید از روش مناسب جلوگیری استفاده کنند.

- اگر بیماری ام اس فعال است و بیمار قصد باردارشدن دارد، باید ابتدا بیماری او کنترل شود و سپس داروها را جهت باردار شدن قطع کند.

- در صورت باردار شدن، حتما پزشک متخصص زنان خود را در جریان بیماری خود قرار دهید.

- به نظر می رسد که حاملگی اثر محافظت کننده بر بیماری ام اس دارد، زیرا حاملگی باعث تغییراتی در سیستم ایمنی می شود.

- تعداد موارد عود یا حملات بیماری به خصوص در سه ماهه دوم و سوم حاملگی کاهش می یابد.

- در صورت بروز حمله ام اس در حین بارداری، استفاده از استروئیدها (کورتون) به خصوص بعد از سه ماه اول بلامانع است. البته این مساله باید طبق نظر متخصص زنان، نورولوژیست و متخصص اطفال صورت گیرد.

- ممکن است برخی علایم بیماری ام اس مثل خستگی، اختلالات مثانه و روده، به خصوص در سه ماهه سوم بارداری تشدید شود. بیماران باید توجه کنند که علیرغم مشکلات ادراری از مایعات فراوان استفاده کنند.

- در ماه های آخر بارداری به علت افزایش وزن، ممکن است مشکلات تعادل و راه رفتن بیمار بارزتر شود. برخی بیماران ترجیح می دهند در این زمان، از عصا یا ویلچر استفاده کنند.

نقش تغذیه در کنترل ام اس

متخصصان پس از سال ها تحقیق و مطالعه دریافتند، تغذیه سالم و مصرف مواد مغذی نقش بسیار مؤثری در بهبود شرایط جسمی و روحی بیماران مبتلا به ام اس و کنترل علائم آنها دارد. طبق بررسی های صورت گرفته، هیچ رژیم غذایی به تنهایی قادر به درمان ام اس نیست. به دلیل متغیر بودن علائم بیماری، نمی توان براحتی یک ماده غذایی خاص را بر بهبود کامل علائم آن موثر دانست. با وجود این، محققان معتقدند مصرف مواد غذایی کم چرب و سرشار از فیبر می تواند برای این بیماران مفید باشد. به گفته آنها، مصرف چربی های اشباع شده ـ که در فرآورده های حیوانی و برخی روغن ها وجود دارد ـ باعث تشدید علائم ام اس می شود. به عبارتی، همواره بین استفاده از چربی و پیشرفت این بیماری ارتباط مستقیمی وجود دارد، به طوری که حتی می تواند علائم آن را تشدید کند. بنابراین توصیه می شود برای کاهش علائم ام اس شیر، پنیر، ماست و سایر فرآورده های لبنی کم چرب مصرف شود.

نوشیدنی های حاوی آسپارتام (نوعی شیرین کننده مصنوعی) و کافئین تحریک کننده مثانه است و می تواند علائم مرتبط با مشکلات مثانه ای و دفع ادرار را در بیماران تشدید کند. با وجود این، متخصصان توصیه می کنند مصرف مواد غذایی سالم و ترغیب افراد مبتلا به رژیم سالم تغذیه ای، علائم بیماری را تحت کنترل در خواهد آورد.

همچنین ورزش کردن، سیگار نکشیدن و ننوشیدن مشروبات الکلی همراه درمان هایی که برای این بیماری از سوی پزشکان توصیه می شود، کمک زیادی به بهبود علائم و کنترل پیشرفت ام اس می کند.

کنترل، بهترین درمان

تاکنون تمام محققان به این نتیجه رسیده اند که ام اس درمان قطعی ندارد و درمان هایی که از سوی پزشکان توصیه می شود، تنها به منظور کنترل و جلوگیری از تشدید و نیز مدیریت علائم بیماری و حملات ایجاد شده و نیز کاهش روند بیماری است. از معمول ترین درمان های ام اس، استفاده از کورتیکواستروئیدهاست که به منظور کاهش التهاب، به صورت خوراکی یا تزریقی تجویز می شود.

در روش درمانی دیگری موسوم به پلاسمافرز، پزشکان خون بدن بیمار را گرفته، سلول های خونی آن را از پلاسما جدا می کنند و سپس سلول های خونی را با محلول جایگزین ترکیب کرده، خون را به بدن بیمار تزریق می کنند. از این روش اغلب به منظور کاهش علائم بیماری ام اس در گروهی از بیمارانی که به درمان های تزریقی پاسخ مثبت نمی دهند، استفاده می شود. برخی شیوه های دارویی نیز تنها به منظور کاهش روند پیشرفت بیماری مورد استفاده قرار می گیرد.

برخی داروهای خوراکی نیز عملکرد عضلانی را بهبود می بخشد و در راه رفتن به بیماران کمک می کند. همچنین برخی شل کننده های عضلانی از قبیل باکوفن، سفتی و گرفتگی ماهیچه ای ایجاد شده بر اثر ابتلا به ام اس را بخصوص در ناحیه پاها کاهش می دهد. پزشکان داروهایی را به منظور کاهش خستگی ناشی از این بیماری و نیز داروهای مسکن تجویز می کنند. علاوه بر دارودرمانی، درمان های دیگری نیز برای بهبود علائم به کار می رود.

درمان جسمی از جمله راه هایی است که با آموزش حرکات و ورزش های کششی و استقامتی و آموزش استفاده از وسایل ورزشی خاص، انجام کارهای روزانه را برای بیماران آسان تر می کند. بتازگی محققان روی برخی شیوه های درمانی مشغول مطالعه هستند و امید است در سال های آینده روش های نوین بتواند درمان قطعی برای بیماران ام اس به ارمغان آورد. از این روش ها می توان به پیوند سلول های بنیادین اشاره کرد، به طوری که پزشکان در این روش سلول های بنیادین سالم را به بدن بیماران تزریق و آنها را جایگزین سلول های بیمار می کنند.

برای ارسال نظر ثبت نام نمایید